จะกล่าวถึง CDR แก๊งค์เล็กที่แยกตัวมาจากแก๊งค์ตะเกียบหนีบเกี๊ยวอีกทีค่ะ
ตะเกียบหนีบเกี๊ยวมีด้วยกัน 10 คน 3ใน10คนที่อยู่ในนั้นแยกสะสารออกมาได้ก็ย่อยออกมาเป็น CDR อีกทีค่ะ สมาชิกมี
1.บง - สุนัข
2.โยจิ - หนู
3.คิมิ - แมว
หุหุ มันคือแก็งคืที่มีแต่เรื่องป่วนสมองดองประสาทมากๆ หากจะมาคิดดูแล้วกับสัตว์สี่ขาที่เอามาเปรียบเทียบยังจะทำอะไรให้มีประโยชน์ต่อประเทศชาติมากกว่า
*เริ่มอารัมภบท
*CDR ย่อมาจาก CAT DOG RAT หรืออีดอกแมวแรดดดดนี่เอง
มองๆไปแล้วมันก็ดูเป็นเรื่องทำมะดาๆของหมา แมว กะหนูหนึ่งตัว แต่จริงๆแล้วมานโคตรทำมะดา!!!! ตัวละครถูกวาดหยาบๆโดยนักวาดสั่วๆคนนึงที่นอกจากจะหาสาระไม่ได้แล้วยังไม่ค่อยได้ออกมาท่องโลกกว้างกับเค้าเอาซะเลย
*ตัวละคร
สั่วทุกตัว ไม่มีสาระและหาแก่นสารไม่ได้
บง - ไอ้หมาจิตหื่น นิยมพลัง K และกัดกับโยจิไปวันๆ
โยจิ - หนูกวนส้นตรีน มักต่อกรกัดกับบงประจำทั้งๆที่พลังKหามีไม่
คิมิ - นังเหมียวไร้สาระ แต่จิตY โดยกำเนิด มักเข้าไปเป็นกรรมการมวยปล้ำระหว่างบงกะโยจิอยู่เสมอ
----------------------------------------
*การ์ตูน 3 ช่อง
เป็นการ์ตูนสั้นๆ ไม่มีสาระ และมุขฝืด สมกะความสั่วของตัวละคร
-จบ-
-ปฐมบท-
--------------------------------------------
เรื่องสั้น THE CDR SHORT STORY
- ตอน เรื่องเล่าของคิมิโย 1
เช้าๆ อากาศดีๆ ไม่ค่อยมีอะไรทำ
กรี๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง - เสียงโทรศัพท์ดังวุ้ย โทรมาซะเช้า
คิมิ : ไผโทรมาน้อออออ
คิมิ : วัดเสมียน! ต้องการเว่ากะผู้ได๋ ถ้าต้องการเปลี่ยนเป็นภาษากลาง กด 1 ภาษาใต้ กด 2 ภาษาเหนือกด 3.....
บง : เฮ้ย! กรูเอง เล่นเชี่-ย ไรวะ เออวานเมิงปริ้นท์งานให้กรูที
คิมิ : กรุณาถือสายรอซักครู่ ทางเราจะโอนสายไปยังร้านรับพิมพ์เอกสารค่ะ
บง : เฮ้ย! กรูจะมาวานเมิ-งพิมพ์นะเว้ย.....แมร่งเบี่ยงเบนเลยนะเมิง
คิมิ : เห็นกรูเป็นร้านรับพิมพ์งานรึไงวะ พิมพ์ให้มรึ-งทีไรมรึงเคยจ่ายตังค์กรูซักเก๊ไหมไอ้บง เมิ-งอยากพิมพ์งานแบบไม่เสียตังค์เมิงก็หัดอ้อนแม่เมิ-งซื้อเครื่องปริ๊นท์สิว๊า
บง : กรูขอแล้ว!
คิมิ : เออดี ก็รอปริ๊นท์เครื่องเมิ-งแล้วกัน
บง : แม่ไม่ซื้อให้โว้-ย แต่แม่กรูบอกมา
คิมิ : บอกว่าไรฟะ
บง : ให้มาปริ้นท์บ้านเมิ-งไปก่อน
คิมิ :.......................
(กำของกรู แมร่-ง งกทั้งบ้านเรย)
และแล้วอากาศดีๆก็นั่งพิมพ์งานของตัวเองบ้าง
กรี๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง - เสียงสยองดังมาอีกแล้วคับท่านนนนนน
คิมิ : ซับโหยว
โยจิ : เฮ้ย พิมพ์งานให้กรูที
คิมิ : ปริ๊นท์บ้านกรูเสีย ไปหาที่พิมพ์ที่อื่นเรย
โยจิ : เว-งกรูจะหาคนปริ๊นโดวายให้กรูซักหน่อย กะส่งให้เมิ-งทางเมล์แล้ววานเมิ-งปริ๊นท์ แต่ปริ๊นท์เมิ-งเสีย ไปหาคนอื่นก็ได้ว๊า
คิมิ : เฮ้ยๆ โดวายเหรอ เรื่องอะไร ใครกะใคร
โยจิ : ไซยูกิ ซันโซกะโกคู ปริ๊นออฟเทนนิส เทะซึกะกับฟูจิ
คิมิ : สั-ด ไม่บอกแต่แรก ปริ๊นท์กรูหายแล้ว ส่งมาเลย เดี๋ยวกรูปริ๊นท์ให้
โยจิ : ซ่อมเร็วจริงนะเมิ-ง
คิมิ : ปริ๊นท์บ้านกรูมานมีระบบซ่อมตัวเองได้เว้ย
โยจิ : เออเดี๋ยวกรูส่งให้เลย
----วางหูไป----
พอมาเช็คเมล์ มาจริงๆด้วย โดเกย์เรื่องไซยูกิกะปริ๊นออฟเทนนิส นั่งน้ำลายหกเตรียมอ่าน แต่ไม่มีแค่นั้น มันมีไฟล์งานแนบมาด้วย และข้อความของไอ้โยจิเพื่อนเลิฟ
ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ปริ๊นท์บ้านเมิ-งก็ใช้ได้แล้ว เมิงปริ๊นท์โดให้กรู ฝากพิมพ์งานให้กรูซัก 20 หน้าแล้วกัน อย่าพังกระทันหันนะโว้ย อ้อ รายงานประวัติศาสตร์อีก 10 แผ่น อย่าลืมนะ ขอบจายมากๆเรยเพื่อน
โยจิ
คิมิ :.............
คิมิ :..........ไอ้
คิมิ :..........สา-ด
-จบ บันทึกของคิมิโย1-
------------------------------------------------
* ไดนี้ไม่ได้เขียนขึ้นเพื่อเรียกร้องความสนใจหรือต้องการคอมเม้นต์เยอะๆ เป็นไดบันทึกเรื่องราวที่อ้างอิงชีวิตจริงของเด็กมัธยมที่เพิ่งมาเจอกันในปีแรก ไม่ได้แต่งขึ้น 100% ดังนั้นจะไม่มีการสร้างภาพลักษณ์ไดอารี่ไดๆทั้งสิ้น
ในอีกแง่นึก บุคลิกในตัวละครล้วนเป็นบุคลิกอ้างอิงถึงบุคคนจริงๆ ไม่ได้สร้างขึ้นเอง และเรื่องสั้นต่างๆมักเอามาจากเรื่องจริงแล้วนำมาแต่งเดิมบ้าง มิได้จงใจให้โทษหรือว่าร้ายผู้อื่นแต่ประการใดค่ะ
โอ้-มาย-ก๊อด
